De kracht en noodzaak van bewegen; Deel 1; Diabetes Type 2 kun je voorkomen.Deze blog zat al een tijdje in de pen maar er stond vorige week een artikel in de krant en dus plaats ik mijn blog ook maar vandaag. Bewegen is een must maar de luie bank lonkt. Nou, ik heb er eerlijk gezegd nooit zoveel last van gehad maar ik begrijp het helemaal, wanneer je de evolutie van de mens kent. Maar goed, ik begon met dit blog te schrijven terwijl het een prachtige, stralende dag was, inmiddels zijn we weer een weekje verder en het is toch iets frisser met wat regen voorspeld. Hoe dan ook kijk ik iedere dag reikhalzend uit naar het moment dat ik weer naar buiten kan. Het brengt even het gemoed weer wat in evenwicht, al zijn we natuurlijk wel enorm verwend door dit belachelijk warme weer begin maart. Het was volgens mij ongekend, zo warm en mooi vorige week en gisteren ook nog. Tegelijkertijd is het ook zorgwekkend omdat nu al duidelijk is dat er een groot risico op droogte zal dreigen als er niet alsnog genoeg regen valt. Dan krijgen we straks het gezeur weer over verantwoord zwembadjes opzetten en de tuin liever niet bewateren. Maar ik ben geen meteoroloog en geen deskundige op het gebied van grondwaterpeil- en beheersing dus dat onderwerp laat ik nu los. Ik ga eens heerlijk vertellen over het belang van beweging.  Bewegen is essentieel, onder andere voor het zoveel mogelijk buiten houden van vervelende kwalen zoals hart- en vaatziektes, diabetes type 2, sommige vormen van kanker en zelfs dementie (niet te verwarren met Alzheimer, wat de oorzaak is van dementie). Maar goed, ik weet ook, dat wij als mensen een natuurlijke aanleg hebben om lui te zijn. Ja echt, het is eigenlijk heel normaal wat we doen. Ooit functioneerde het namelijk als energiebesparing voor drukkere tijden, in een Era waar we moesten jagen en verzamelen. Maar ja, we verzamelen nog wel, maar allang geen noten, zaden en vruchten meer. Een gecreëerd probleem vanuit de evolutie, omdat beweging om gevoed te worden geen must meer is maar onze genen zijn op dat vlak niet mee veranderd. Dat heeft ons eigenlijk tot een heel lui wezen gemaakt. Helaas, het is in mijn ogen geen excuus, dus laat je verstand in deze spreken en kom van die bank af. Beweging helpt je om lekker in je vel te zitten. Mentaal ga je erop vooruit als je iedere dag probeert om minimaal 20-30 minuten buiten te wandelen, liefst op een iets sneller tempo dan slenteren. Waarom? Het houdt je helder van geest en houdt je geheugen veerkrachtig. Verder zijn er natuurlijk allerlei andere voordelen te noemen als het op bewegen aankomt en ik denk dat ik ze ook al eens heb besproken.- het verbetert je doorbloeding- het verbetert je insulinegevoeligheid en de bloedsuikerregulatie- het helpt bij de opbouw van botten en spieren- je gewrichten, en nee je gewrichten zijn niet hetzelfde als je botten- goede werking van je immuunsysteem- verbeteren van je hersenfuncties- het stimuleert het ontgiften van je lijfHet allerbeste is natuurlijk dat je niet wacht tot je een jaar of zestig bent en dan pas gaat bewegen, of wanneer de huisarts je adviseert dat het toch echt beter is als je iets aan je spierkracht en/of conditie gaat werken om gezond(er) oud te kunnen worden. Maar hoe dan ook, jong of oud, beweeg, beweeg, beweeg, beweeg.Diabetes Type 2.Het ondersteunt zoals gezegd, allerlei processen en kan “ouderdomsziektes” voorkomen. Mensen, ik schrijf het hier even duidelijk; insulineresistentie is een een risico wat we allemaal kunnen lopen als we niet genoeg bewegen. Door insuline resistentie ligt diabetes type 2 op de loer en dit treft niet alleen mensen die snoepen, sterker nog, er zijn enorme snoepkousen die wellicht nooit diabetes krijgen maar dat is weer een ander verhaal.Je spieren zijn van belang:Beweging ondersteunt je bloedsuikerregulatie. Je spieren, je spiercellen in feite, nemen glucose op vanuit je bloed, tijdens en na beweging. En dan heb ik niet over het tripje van de bank naar de keuken maar dan spreek ik van goed bewegen, een half uurtje intensievere, spieraansprekende beweging. Beweeg je weinig dan is er na het eten meer insuline nodig om je bloedsuikerspiegel te verlagen naar een normaal niveau waardoor de insuline waardes in je bloed hoog blijven en dat is ongezond. Dit bevordert ontstekingen, het bevordert vetopslag en dat vet dient dan weer als opslag voor energie, door insuline in werking gezet proces. Opslag van energie gebeurt in de vorm van vet wat vetverbranding dan weer bemoeilijkt. Zie je wat dit dan voor vicieuze cirkel wordt als je blijft eten, en daardoor je pancreas blijft aanspreken voor insuline en tegelijkertijd weinig beweegt. Met andere woorden; als je er zelf weinig aan doet om energie te verbruiken die je al hebt (opgeslagen) en blijft dit proces lang genoeg doorgaan dan word je ongevoelig voor de afgifte van insuline. Insulineresistentie noemt men dit. Door de insulineresistentie, creëer je uiteindelijk Diabetes Type 2. En dan start een mallemolen aan medicatie, of een poging tot preventie d.m.v. omstelling van voeding enzovoorts.Alles wat je deed moet dan in één keer anders. En dat is veel. Eerlijk gezegd is dat voor de meeste mensen een hel, en vooral niet aantrekkelijk, ook niet als hun leven ervan afhangt. Het meest gebruikte excuus is: ik slik daar toch tabletten voor! Ik mag rustig dat bonbonnetje, taartje, extra frietje eten. Hm. In feite vind ikzelf dat een huisarts of diabetes (preventie) assistente moet hameren op het feit, en ook blijven hameren, dat diabetes type 2 kan worden omgekeerd tot weer terug naar een goede gezondheid. Dus uiteindelijk weer een leven zonder medicatie mits de patiënt zich dan ook aan bepaalde regels houdt. Maar ze zijn niet volhardend of overtuigend genoeg en leggen de bal bij de patiënt (terecht) of diens partner (onterecht). En in de praktijk zie ik al gebeuren dat er zelfs meer of andere (zwaardere) medicatie wordt geopperd of voorgeschreven. Dus je krijgt een scheefgroei, want men doet niks aan preventie alleen aan oplappen. En dat kost de patiënt maar ook de maatschappij handenvol geld. Is het daarmee de schuld van degene die diabetes krijgt? Nee, het is namelijk een zeer uitdagende tijd waarin wij nu leven, met veel zittende beroepen en een maatschappij waarin alles duurder wordt, er dus meer gewerkt moet worden om rond te komen en het gemak de mens dient. Gelukkig komt langzaamaan vanuit de gezondheidszorg het geluid genaamd bewustwording op gang, dus mensen wijzer maken op het gebied van gezondheid. Maar we zijn er nog lang niet. En zeker, het blijft nog steeds je eigen verantwoordelijkheid om aan je eigen gezondheid te werken maar je hoeft er niet alleen voor te staan. De eerste, eigenlijk letterlijke stap, is dus meer beweging. Doe je voordeel met die informatie. Al het andere komt daarna wel.Fijne dag nog, Liefs Tamara.

Hallo lieve volgers, Daar ben ik weer. Helemaal opgeladen en met nieuwe vastberadenheid verder timmeren aan mijn weg. Ik heb een hoop in te halen en er zijn zaken die ik in een geheel nieuw licht moet benaderen. Een ervan is mijn gezondheid en misschien denk je nu; Hoezo? Dat leg ik je in deze blog uit. In december afgelopen jaar kreeg ik de diagnose Hashimoto. Hashimoto is een auto-immuunziekte die ervoor zorgt dat de schildklier trager werkt dan hoort. Op zich is dat allemaal goed te controleren, het vergt wel tijd, en je kunt er ook oud mee worden mits je er goed mee omgaat, lees, je leefstijl op de kop zet. Maar voordat ik deze diagnose – ik zou haast zeggen eindelijk – kreeg, ging er heel wat aan vooraf. Ik wees de huisarts en internist wel op de raakvlakken die mijn klachten hadden met het schildklierproblemen, maar nee. Dat was het echt niet. Want ik kampte al meer dan twee jaar met steeds intensere klachten die konden worden toegeschreven aan het ouder worden en een overgang of naderende menopauze. Oh ja, en aan het roodharige uiterlijk dat ik heb. Let op. Wat waren die klachten bij mij: hersenmist, tintelende benen, hartkloppingen, stikgevoel, geen “bergje op” meer kunnen lopen zonder buiten adem te raken, onrust, onverklaarbare moeheid, emotionele disbalans, een total bitch, haaruitval en zeer, maar dan echt zeer zware menstruatieperiodes. Dit alles ging beslist gepaard met nog andere ongemakken maar deze voerden de boventoon en werden met het verstrijken van de tijd steeds erger.  Kun je je voorstellen hoe ik mij voelde? En achteraf gezien welke wissel dit trok op mij, mijn gezin en andere zaken?De internist die ik ongeveer tweeëneenhalf jaar geleden bezocht beweerde ik had een vitamine D tekort en dat verklaarde wel gemakkelijk omdat ik een roodharige ben met lichte huid. Volgens hem was ik beslist zowat met de tube factor 50 getrouwd wat de aanmaak van vit d belemmerde. Appeltje eitje dus voor hem. “Ja daag”, zei ik, “ik ken het belang van de zonnestralen wel en mij ongelimiteerd insmeren met factor 30 of hoger doe ik beslist niet, ik ben dan wel zuinig op mijn huid maar zo extreem ga ik niet. Dus probeer maar wat anders”. Toen werd het maar de overgang. Zucht. Ik was 47 jaar en had een regelmatige cyclus. Dus ik twijfelde aan die diagnose maar goed, ik draag niet de witte jas dus ik kon dat nog wel ergens plaatsen en ja, piepjong ben ik natuurlijk ook niet meer.Het klopte deels wel, ik had ook een vit. D3 - en een ijzertekort (hallo extreme bloedingen) maar waarom? Waarom? In het kwadraat. Waarom? Die vraag bleef maar opkomen. Alleen, ja de tijd verstrijkt het leven gaat door en af en toe waren er wat rustiger momenten waardoor je klachten op de achtergrond verdwijnen. Tussendoor nam ik dan wat Vit. D3, kreeg ijzertabletten voorgeschreven die niet te pruimen waren maar de oorzaak van dit alles? Geen mens die je wegwijs maakt, verder helpt, je alert maakt. Ik was niet tevreden met het verdict maar hobbelde ondertussen maar gewoon verder want je wilt die drukbezochte huisarts en de zorg op zich niet te veel belasten met jouw “vrouwenkwaaltjes”. Zover was ik inmiddels, dat ik mijzelf als een last begon te zien voor de zorg. Nooit had ik wat aan de hand en nu had ik zorg nodig en je wordt niet verder gebracht tot aan de drempel van de wachtkamer. En gelukkig was daar mijn lieve kennis, Granny Homebaker, die het fantastische brood voor ons bakt, het ook niet mee eens. Zij hamerde al ongeveer een jaar geleden op het feit dat ik mijn schildklierwaardes opnieuw moest laten testen en zo begon het balletje eigenlijk te rollen. Ik heb de barricade van de zorg doorbroken en heb geëist dat ze verder keken dan de standaardprocedures. Ik ben haar eeuwig dankbaar voor haar inzicht.Dat Hashimoto bij mij drie jaar geleden al een feit was, dat zie ik nu pas. Nu, na drie jaar vallen alle puzzelstukken in elkaar. Maar de schade is wel al toegebracht. Ik zal je mijn klaagzang over het verloop verder besparen maar ik wil wel dit kwijt. Afgelopen oktober werden mijn klachten extreem en ineens voelde ik dat ik in omvang toenam terwijl ik niet meer was gaan eten, mijn haar extreem dun begon te worden en mijn uitputting na een “bergje op” lopen wel heel erg opvallend begon te worden. Ik trok aan de bel bij mijn huisarts toen ik ook nog een vreemde uitslag in mijn gezicht kreeg en mijn knie haperde. Hoe de versnelling tot stand is gekomen ga ik hier niet over uitweiden maar ik heb wel aan mijn huisarts per mail laten weten dat als er geen actie werd ondernomen ze mij als een zorgmijder konden aantekenen. Toen is de bal gaan rollen. Ik werd uiteindelijk serieus genomen en doordat ik toen standvastig ben blijven doordrammen, zou ik haast zeggen, heb ik eindelijk inzichtelijk gekregen waarom mijn lijf mij zo ongelooflijk hard in de steek laat terwijl ik zo gezond leef. Vette pech hebben aangevuld met erfelijke factoren. Hashimoto, een auto-immuunziekte die een traag werkende schildklier tot gevolg heeft omdat mijn immuunsysteem antistoffen aanmaakt die mijn schildklier aanvallen. Waardoor mijn altijd zo snelle metabolisme ook in standje spaarzaam is geraakt. Waardoor ik emotioneel labiel was, waardoor ik haaruitval kreeg en altijd moe was, een vale huid, het gevoel alsof er altijd een touw rond mijn hals zat en alsof ik stikte, waardoor ik niet meer vlot een bergje op kon lopen. Enzovoorts enzovoorts….En, daardoor voelden mijn broeken ineens niet meer als mijn broeken. Lach er maar om, een onsje meer kan geen kwaad hoor ik je denken. Nee, maar wel als het niet wordt veroorzaakt door jouzelf maar een ziekte. Dan wordt het wel een dingetje. En terwijl ik weet dat bezuinigen op je eten geen goede keuze is, was dat wel automatisch hetgeen dat ik overwoog, waar ik als eerste naar keek. Maar dat bleek zinloos en dat wist ik toch ook? Mijn immuunsysteem en metabolisme reageren nu anders waardoor ik bepaalde voedingsmiddelen moet skippen of andere varianten moet gaan gebruiken maar lijnen/diëten, uithongeren? Geen optie. Daarmee beschadig je eigenlijk alleen maar nog meer. Het resultaat van mijn ziekte, want dat is het, is dat ik mij in deze materie ben gaan verdiepen. Het is echt een hele omstelling van mijn leven en ik ben er nog lang niet maar voor het eerst sinds de 5 maanden waarin mijn broeken ineens in zo’n rap tempo zo strak zaten begint het tij zicht te keren. Ik gebruik wel momenteel medicatie om de boel te herstellen en weer op de rit te krijgen. En dat is iets waar ik misschien nog de meeste moeite mee heb, het heeft wat tijd nodig om te bezinken.Maar hey, het is een heel klein tabletje en de winst die ik hiermee heb behaald is onbetaalbaar. Mijn emoties zijn weer stabieler, lees; ik schiet niet voor elke tegenslag meer uit mijn slof, want dat bedoel ik met mijn emotionele disbalans. En bergje op? Loop ik weer als vanouds, gewend, snel, en zonder extreem buiten adem te raken. Alleen al deze twee feiten maken mij een gezelliger mens @home. Zo zie je; ik schreef het laatst al, een gezonde leefstijl is belangrijk maar geen garantie op eeuwige gezondheid. Toch is het wel belangrijk om het te blijven nastreven ondanks ziekte omdat dit je alleen maar sterker maakt in je proces. Fysiek en mentaal. Zo, nu snap je misschien ook waarom ik in mijn toon verander. Ik ga door het lot gedwongen maar wel dankbaar voor het inzicht een duidelijke weg bewandelen en omarm mijn leven nog intenser dan ik de afgelopen 50 jaar deed. Ik heb in zak en as gezeten maar krabbel er langzaamaan weer uit. Deh dah, zo gaat dat.Later deze week zal ik een receptje posten. We gaan richting lente en kunnen we ons weer verheugen op andere kost. Voor nu wens ik jullie een fijne dag met uitzicht op warmer weer morgen, al is het dan wel nog winter maar we gaan genieten.Liefs Tamaraps. De schildklier zit in je hals en draagt de vorm van een vlinder. Het is verantwoordelijk voor je stofwisseling, groei, temperatuurregeling  en je hartslag, bloeddruk enzovoorts. Functioneert het niet liggen daar allerlei ander ziektes bij op de loer. Het is van groot belang dat de schildklier goed kan functioneren.

Het spijt mij als je er niet tegen kunt wat ik momenteel schrijf, of als het misschien wat minder gezellig klinkt allemaal. Toch hoop ik dat je bij mij blijft en even, samen met mij, door deze zure appel heen bijt, weer de juiste windrichting te vinden.Want, zoals je vorige week hebt kunnen lezen, of misschien ben je er nog niet aan toe gekomen, ben ik een beetje klaar met de oververzadigde markt aan coaches op het gebied van voeding en afslanken. Ik zit er zelf ook in maar heb besloten dat mijn interesse en bijdrage aan deze wereld over een andere boeg gegooid mag worden. Bear with me….Wildgroei:Om een beeld te geven wat ik binnen 1 minuut tegenkom op een FB of Insta heb ik voor mijzelf een kleine collage gemaakt van de enorme zee, want inmiddels geen vijver meer, aan coaches die jou graag via een Social Media binnen hengelen om hun product af te nemen. Ik ga dat (nog) niet posten want dat vind ik tegenover de betreffende coaches niet fair. Zij proberen ook maar hun boterham, of liever gezegd, hun “gezonde” smoothies en bananencake te verdienen. Maar ik wil wel tekstueel een inkijk geven in de keuken en de manier waarop zij hun strategie toepassen, geleerd en ingefluisterd door business coaches die op hun beurt ook allemaal dezelfde opleiding of cursus volgden. Bovendien zullen er veel al met een virtueel assistent gebouwd zijn, allemaal dezelfde lay out en teksten.Opzet:Het begint natuurlijk met een prachtige post, die er gelikt uitziet. Toegegeven zo professioneel en prachtig maak ik ze niet eerlijk gezegd. Maar de opzet is vergelijkbaar met die van Jantje, Pietje en Klaasje, Janneke, Toos of Mies. Evenals het kleurgebruik, de fotografie en de afhandeling bij de internetkassa. En daar zit vaak de truc; Als je dan verder gaat kun je altijd, en alleen die dag, tegen een zogenaamd gereduceerde prijs en soms zelfs gratis (?!), een fantastisch nieuwe “jij” tegenmoet treden. Dat gaat gepaard met heel veel reviews en whatsapp berichtjes vooraf van tevreden klanten. En een ieder van die coaches heeft inmiddels meer dan 300+, 800+, of zelfs 1200+ vrouwen mogen helpen op weg naar hun nieuwe “ik”. Dat zie je nog niet terug in de cijfers van de Gezondheidszorg maar, er is een wil en een weg en dat is een winst, voor jou en vooral voor de coach!

Twee jaar geleden startte ik als trotse, nieuwbakken coach en stapte vol goede moed, met een gezonde werklust in een voor mij, onbekende wereld. Ik noem het "De Coaching Arena". Afgestudeerd aan een Academy waarin ik het volste vertrouwen had trad ik een nieuwe wereld tegenmoet waarvan ik dacht: die mij zou toelachen, omarmen, mij voldoening zou geven, immers je draagt een steentje bij aan de maatschappij en, last but not least ook nog een leuk verdiende boterham opleveren. Al gauw kwam ik bij het verkrijgen van een KTNO-registratie erachter dat mijn opleider niet langer meer erkend werd. Te zeggen, sinds het jaar waarin ik mijn opgaf voor de opleiding. Bij de opleider had men verzuimd dit op de website te vermelden. En zo werd deceptie nummer één geboren. Ik heb zoveel over en weer mails gevoerd maar ze bleven duidelijk in hun standpunt. Een mail aan het secretariaat van de opleiding, waarin ik om uitleg vroeg, bevestigde schoorvoetend mijn vraag.  Goed, geen man overboord zou je zeggen maar geheel zonder wrang smaakje was het niet. Buiten de tijd die je in het mailverkeer hebt gestoken, wat soms zo vermoeiend kan zijn. Ik ging en zocht door, schreef mij uiteindelijk in bij beroepsvereniging CAT om toch wat meer gewicht in de schaal te kunnen leggen en mij geen loslopend wild te voelen, immers ik ben geen zelfverklaard coach. Ik heb ervoor moeten studeren en een examen afgelegd en behaald.

Veel cliënten komen bij mij voor één ding en dat is afvallen. Ik ben voedingsconsulente waardoor dit een logisch gevolg is. Maar ik werk dus complementaire en hou niet van chemische toestanden wanneer dit absoluut niet nodig is. En hoewel ik geen regulier werkende diëtiste ben weet ik natuurlijk wel veel van gezonde voeding en de uitwerking ervan. Ik neem deze cliënten wel serieus en heb ook fantastische adviezen die je ter harte kunt nemen.

Nou, daar ben ik weer. Blij dat ik op mijn kantoor zit en aan de slag kan gaan in het nieuwe jaar. Nu pas? Ja, ik ben helaas ziek geweest en heb aansluitend thuis een start gemaakt met het opruimen van heel veel verzamelde spullen en spullen die nooit weggingen. Het stapelt zich allemaal op en nu is het genoeg geweest. Voordat het de vormen gaat aannemen van hoarding is er echt actie vereist.

Ik mijmer en maak de balans op. Blog ALERT, iets langer dan doorgaans!Zo tegen het einde van een jaar, weten jullie inmiddels wel, maak ik altijd de algemene balans op van wat goed was, wat beter kan en waar ik geen drol meer aan heb.Ook maak ik altijd de balans op wat ikzelf goed heb gedaan, wat ik beter kan en waar ik echt geen energie meer in zal steken.Eerlijk gezegd is het altijd een beetje wedijveren bij het opmaken van die balans. Van alle zaken die goed waren, zij die echt wel beter konden en voor hen die voorgoed baan mogen ruimen wat mij betreft.De eerste tip die ik jullie vandaag meegeef: Tip 1:Doe het ook, kom, maak die balans op en begin nu al en niet pas in het nieuwe jaar. Want nieuwe waardevolle inzichten kun je maar het best gelijk beginnen. Ik ga jullie niet vermoeien met mijn lijst aan do’s & never do ever again. Vandaag wil ik jullie trakteren op een paar mooie voedingstips die je alvast kunt meenemen naar het nieuwe jaar en liefst nu al begint. Ik volg een dame die wat mij betreft een heel helder inzicht geeft, althans voor mij in hoe ik mijn boodschap het beste kan verwoorden aan jullie. Hoe vaak sta ik niet te tralala-en en denk ik achteraf; ze luisteren toch niet. En dat kan om allerlei redenen zijn.Hoe dan ook, ik heb echt een boodschap en een missie. En ik blijf gewoon doorgaan ondanks de welbekende zuchtjes. Het zou zo mooi zijn als iedereen zo gezond mogelijk kan maar ook wil leven. Om echt op zoek te gaan naar je zwakke momenten, om eindelijk seizoen gericht te gaan eten, inclusief de feestdagen! Dat je je bewust bent hoe vaak jijzelf jouw alvleesklier letterlijk kliert door maar heel de dag te eten! Dat koolhydraten niet je vijand zijn maar dat jouw eetgedrag dat wel is. We zijn zo ver verwijderd geraakt van onze natuurlijke leefwijze, voelen ons belabberd en ongezond maar rijden gerust nog een blokje om voor de grote gele M, want daar “verkopen ze ook salades”! Laat ik je dit alvast verklappen, salades in de vorm van koude rauwe sla en andere rauwe groenten nu in de winter? Laat het! Ik herhaal; stop daarmee! Hooguit wat komkommer en wortel, liefst minimaal halfuur in het zuur gelegen! En die wortels zie ik het allerliefst gegrild, gestoomd, gebakken, als ze maar zacht zijn. Je kunt ze daarna nog altijd koud eten in een vorm van “salades”.  Koude salades van rauwe groente zijn zwaar verteerbaar en afkoelend, terwijl je nu in de winter juist warmte nodig hebt. Weet je wat ik ‘s ochtends eet met mijn zoon? Wentelteefjes gebakken in roomboter (!) met kaneel, bosbessen en als je het persé wat zoeter wilt een natuurlijk zoet zoals kokos bloesemsuiker of een toefje rietsuiker. Kom op, ben daar niet zo bang van. Ik beloof je dat je de hele ochtend geen honger meer hebt. En natuurlijk zijn daar nog altijd de warme appeltjes met banaan, en de Peren Crumble uit de oven. Deze drie wissel ik af met een doodnormaal maar wel goed- en rijk belegde* boterham in de ochtend. Ja, echt waar. Maar wij (mijn zoon nog niet altijd) eten wel voornamelijk de desem variant, heerlijk gebakken door onze lokale Granny’s Home Bakery waar ik met regelmaat mijn brood ga halen. Heerlijk, gezond, goed vullend en zonder verborgen ingrediënten.

Tamara, Algemene kennis is goed, al weten we vandaag de dag niet wat we er nog mee moeten, ja bij quizjes is het handig, maar voor de rest? Geen idee. Veel geleerd, lees, veel studies gedaan maar dat zegt echt helemaal niks over mij als persoonlijkheid. Behalve dit dan; ik kan kennelijk moeilijk mijn draai vinden, mijn plek, mijn bestemming, doel. Ik vind heel veel interessant om te doen maar ook een hele hoop niet leuk om te doen. Creatief, volgens mijn zoon ook lief & zorgzaam. Humoristisch, al kan mijn man er niks mee want het is Heëlesje Humor en hij is "Inne van Kirchroa". Geboren twijfelaar, sta vaak (niet altijd dus!) klaar voor een ander, en vergeet mijzelf daarbij met grote regelmaat (aldus mijn man). Op zijn tijd kan ik kribbig worden en misschien zelfs onredelijk maar ik bied doorgaans mijn excuses aan wanneer dat op zijn plaats is (en alleen daarom!). Verder lijd ik aan een soort van onvermoeibaarheid, letterlijk, om het in de woorden van mijn zoon te zeggen, want ik ga altijd door en sta altijd aan maar ik heb er verder geen last van, strong me! Echter heel soms breekt het op, zo’n één à twee keer per jaar. Dan gooi ik echt de kont tegen de krib, roep dat niks goed is, ga wat mokken en in mijzelf kletsen en neem daarna weer actie om terug op de rails te komen. Ze mogen hopen dat het dit jaar niet tijdens de kerstdiners gebeurt (ja meervoud), want ik ben verantwoordelijk voor de hosting dit jaar … Je bent gewaarschuwd....Dat gemok komt voort uit een vorm van perfectie. In gedachte zie ik nu mijn man zijn wenkbrauwen al omhoog fronsen want ik ben toch dat chaotische en spring-in-het-veld-vrouwmens in huis? Ja, is echter een andere tak van sport. We hebben het over een andere vorm van perfectionisme. Maar zie, ik heb geleerd dat niet alles perfect hoeft te zijn, zoals ik altijd dacht. Je mag fouten maken en ervan leren, waarom ook niet, dat mag mijn zoon ook van zijn juffen en meesters. Maar omdat ik mijzelf en mijn nieuwe praktijk steeds aan het fine-tunen was -want de teksten waren nog niet perfect, en die kleuren van de website niet naar tevredenheid enzovoorts- hield ik mijzelf tegen om echt te ontwikkelen. En dat was nou net wel de bedoeling, groei. Het is al moeilijk genoeg om alle ballen in- en met- een gezin om je heen hoog te houden maar als je ook nog continu kritisch bent naar jezelf toe, geloof mij, dan komt er niks van de grond. Je verspilt heel veel energie met je voortdurend te ergeren. Daarom ben ik alvast eens gestopt met kritiek leveren, op mijzelf, op anderen* (heel recent), en probeer (en dat is wel lastig hoor) op mijn tong te bijten en geen betweter te zijn. Of, zoals een vriendin van de week tegen mij zei: “VERWONDER JE  Tamara in plaats je te ergeren”. Ze vertelde dat dat ook best energie kost maar het is meer dan de moeite waard. Vond ik een hele mooie, die houden we erin, dus bij deze; bedankt N. ik heb hem even van je gepikt! En gelijk een tip in deze blog!Ontspanning van Tamara:Veel wandelen, bewegen, aquarelleren, lezen (ook aangesloten bij een leesclub, dat doet ik echt heel graag), en als ik zin heb, een nieuw en ingewikkeld recept uitproberen, maar dan moet ook echt niks anders op de planning staan, dus eigenlijk gebeurt dat nooit. Ik speel graag spellen (met mijn familie), geheugen- en logicaspelletjes en in de wintermaanden puzzels. Deze laatste gewoonlijk zonder stress, behalve als ik erachter kom dat een stukje kwijt is en/of er grote vlakken van de dezelfde kleuren, puntjes et cetera zijn. Dan kun je mij gek krijgen. Enfin, daarom doe ik dan ook nog aan Yoga, iedere ochtend rond de klok van 6.00 uur. En geen vrees, ik ben al mijn hele leven een Frühaufsteher, die tijd is voor mij heel normaal. Sporten doe ik al een tijd niet meer in de sportschool, vanwege allerlei redenen, daar kan ik een blog vol over schrijven, een ander keertje. Schrijven is een bescheiden talent gebleken, want ik krijg vaker de opmerking dat ik goed ben in stukjes schrijven en dat vind ik een mooi compliment. De vraag is alleen voor hoelang het nog mag zijn voordat niemand zich nog de moeite neemt om te schrijven, met een pen of een eigen verhaal. Al is het maar een kaartje, een reminder op een agenda of iets dergelijks. Alles gaat digitaal en scripties en website teksten worden ook al niet meer door studenten en website eigenaren zelf geschreven, heb ik laatst gelezen. Je pikt ze er ook zo uit, beetje hippe taal teksten zijn het, geen persoonlijke touche. En een soort van galactisch perfect geschreven. Daarmee vallen sommigen dan ook mee door de mand. Als je ze hoort praten weet je zeker dat ze het stuk niet zelf schreven. (Oh sh*t, ik mocht alleen nog verwonderen, geen kritiek meer, sorry, was de laatste). Maar mijn God, ik geloof ik had toch wel leerkracht moeten worden, op de middelbare school, ik had ze er waarschijnlijk zo uitgepikt, de charlatans en klaplopers. En omdat ik nog niet met een robot schrijf zul je ook bij mij heel af en toe een spelfout vinden. Geloof mij als ik je vertel; ik kijk mijn teksten wel 10 keer na maar sommige typ- of grammaticale fouten zitten zo ingesleten in mijn eigen patronen dat ik er overheen kijk. Ik zal binnenkort ook mijn website onder handen moeten nemen, want je kunt aan bepaalde lappen tekst zien in welke mood, vibe, oftewel humeur ik op dat moment zat. Maar dat is een zorg voor later. Aan die perfectie nastreven werken we vandaag even niet.Nou, dit was het wel zo'n beetje, in een ongelooflijk klein notendopje een persoonlijk stukje over mij…De tip van deze blog: Neem een stap terug in deze tijd van het jaar, ontspan, ga op tijd naar bed, neem voldoende vitamines, blijf bewegen, zorg voor een spar partner waar je je verhaal kwijt kunt en geniet van de kerstlampjes overal!Liefs Tamara* Je mag best weten dat ik af en toe de wereld en de mens niet meer begrijp. Daarom nam ik de beslissing om mij niet meer te ergeren aan mensen en hun ongelooflijke onhebbelijkheden en egoïsme maar mij slechts nog te verwonderen. Volgend jaar laat ik jullie weten of het mij is gelukt!

Een leefstijlomstelling is geen one-size-fits-all. Want de één is gluten-intolerant en de ander kan geen melkproducten verdragen enzovoorts. Maar er zitten wel heel veel raakvlakken in die voor iedereen gelden. Jong, wat ouder, slank maar futloos, flink maar wel gelukkig enzovoorts. In mijn praktijk, waar ik momenteel nog voornamelijk een op een werk krijg ik van alle pluimage in de stoel. En dat is waarom ik niet met een vast ‘dieet’ kan werken. Het zou namelijk geen nut hebben wanneer ik een vrouw in de overgang en kampend met verandering in de hormonen en een onderbroken nachtrust hetzelfde plan van aanpak zou voorschrijven als een jonge man die suikerrijk eet, weinig beweegt en graag wat kilo’s kwijtraakt. Tel daarbij aangeleerde, ingesleten gedragspatronen en emoties bij op; ik zou niet weten hoe je dat voor iedereen hetzelfde als een one-size zou moeten invullen. Tuurlijk is altijd het advies: "eet zo veel mogelijk natuurlijke voeding!" Want de meeste mensen komen wel in eerste instantie omdat ze een paar kilo’s kwijt willen en dat is ook goed, dat is een begin. Maar het proces van dikker worden gaat geleidelijk aan. En het is in 90% van de gevallen iets dat je zelf in de hand hebt en aanstuurt. Onbewust. En vaak gaat dat inderdaad hand in hand met emoties. En daar wordt men knap ongemakkelijk van wanneer ik daar een opening in vind.Daarnaast wordt ons heel wat aangepraat door de voedingsindustrie en zogenaamde onderzoeken die ervoor zorgen dat we bang worden gemaakt voor bepaalde zaken. Je mag niet uit je eigen tuin eten want denk aan alle fijnstof wat op je groente en fruit komt. Maar de pesticiden die in de teelt worden gebruikt, geen probleem hoor, even goed wassen en je appeltje kan gegeten worden. Je mag geen eitjes van eigen kippen consumeren want denk aan alle microplastics wat rond dwarrelen, maar de ongelukkige kip die nooit het daglicht zag en propvol antibiotica zit, ja nee, zij legt gezondere eieren zeker? Je mag geen roomboter eten want je aderen slibben dicht, maar margarine, dat eindeloos veel productieprocessen heeft doorstaan, en volgestouwd wordt met kunstmatige vitamines, ja dat is echte gezondheid wat je op je brood smeert. In een notendop: Vanuit een, inmiddels zwaar gedateerd, onderzoek werd het advies verstrekt om vet te vermijden. Want cholesterol verhogend en hart- en vaatziektes bevorderend. Dus men ging massaal aan de koolhydraten, at geen vet meer maar in plaats daarvan margarines en de mens is sindsdien met circa 15% aan lichaamsgewicht tegenomen, gemiddeld. Hoe….is….dat….mogelijk?!

Ben ik:Een wereldverbeteraar? Vergeet het maar.Leidingnemend in een gesprek? No way.Haantje de voorste en altijd de beste willen zijn, In letterlijk ALLES! Nee, dankjewel, te veel stress.Maar wat ik wel ben is een gepassioneerd schrijver van blogs over van alles eigenlijk. En de laatste twee jaar gaat dat voornamelijk over voeding, beweging en ontspanning, kort gezegd: Leefstijl.Nu weet ik, en soms raak ik daar wel ontmoedigd door, dat er al heel veel gezegd en geschreven is door velen die mij voorgingen of na mij kwamen en wat meer haast hadden met hun product te verkopen. Ik balanceer dagelijks op allerlei vlak. Dat kan zijn van mij extreem zorgen maken over mijn kind tot voorbereiden van een gesprek. En dat gebeurt allebei tegelijk op een dag. Beiden hebben met gedragspatronen te maken, die jouw leefstijl kunnen bepalen. Want dat zorgen maken is een stuk loslaten van je kind ook al wil je dat eigenlijk niet, want hij is nog zo jong. Gevolg; je maakt je gek, als alles maar goed is, als hij maar uitkijkt, als maar..... Betreft het gesprek, ja, vergt discipline en voorbereiding. Wanneer je dat nooit geleerd hebt of er werd altijd tegen jou gezegd gaat niet, kun je toch niet, geef maar op, dan is de basis niet goed en geef je op, je gaat afzeggen, en loopt daardoor waarschijnlijk mooie kansen mis. Op dit moment zit ik op kantoor en kijk naar mijn diploma’s die op de kast staan en voel dat ik afdwaal. Ik stel mijzelf de vragen zoals: wat heeft het voor nut nog, wat ik doe, als men straks massaal ChatGpt gaat vragen om "advies". Ik bedoel, er zijn al hele hordes coaches die dat doen, inclusief degene die jou hun AI in elkaar geflanste cursus willen verkopen voor een rug of meer. En vaak niet eens accurate informatie bol van de  gebakken lucht, zelden getuigd het van echt goede adviezen. Maar om dat te zien moet je er ook kennis van hebben. Helaas oordelen veel mensen zonder kennis.Daarom zakken we langzaamaan af naar luchtledig, weinig waarde, alles moet snel, oppervlakkig, morgen zijn we het weer vergeten. Het besef dringt tot mij door dat ik als Xenial, dat is een Gen X geboren vanaf 1975 (ik dus) en een Millenial geboren tot 1985, velen anderen van jullie, straks wel in staat ben om naadloos en zonder problemen te switchen tussen analoog en digitaal. Dat ik nog kennis heb die ik lang geleden in mijn brein opsloeg, scripties heb geschreven die ik zelf heb gemaakt en niet mijn AI-robot tekstverwerker, en dat ik daardoor zoals dat mooi heet, parate kennis heb. Dan is het toch eigenlijk triest dat ik het beroeps technisch gezien toch hoogstwaarschijnlijk ga afleggen tegen een computer als het op een gedeelte van mijn werk aankomt? Het World Wide Web aangestuurd door grote Heer & Meesters als Tech reuzen en multinationals gespecialiseerd in voeding en farmacie.Een digitaal leven is horror van de bovenste plank. Ja ik weet dat ikzelf ook blogs schrijf. Maar ik schrijf ze wel met inhoud die je aan het denken zet. Ik verkoop je niks, ik heb geen piramide plan achter het een of ander, ik schenk je tot nu toe mijn kennis en versier het met mijn inzichten, mijn mening. Zo mag je het zien. En de lijst van geïnteresseerden wordt steeds langer!Ik zit hier niet om te beleren, ik ben geen betweter en zeker geen drammer. Wat ik wil bereiken is dat mensen inzicht krijgen. Want dat je bij wijze van spreken duizend boeken met ideeën en recepten thuis kunt hebben staan; Het maakt jou niet slanker! Je kunt alles weten en gelezen hebben over gezonde voeding en leefstijl maar de basis ligt toch echt bij je innerlijke houding. De bereidheid om dat te doen wat juist is voor je fysieke en mentale gezondheid. Knop om, en nog eens knop om en desnoods nog eens de knop om. Je kent het gezegde; met vallen en opstaan! Dat is het afleren van zwaar ingesleten patronen. Van je dagelijkse drankje tot negatieve overtuigingen over jezelf. Alles heeft een reden, een oorzaak. En dat kan Chat GPT jou niet uitleggen. Die heeft geen gevoel. En die technologie? Die is gelukkig nog niet kunstmatig te evenaren.Ik ben geen wereldverbeteraar, maar trek mijn eigen plan.Ik ben geen “BOSS”, geen streber, geen "winnaar ten koste van alles", maar een mensenmens. En dat kunnen alle Amy’s* van de wereld gelukkig nog niet evenaren.Fijne dag nog vandaag,LiefsTamara!* Amy is de AI- robot die je bij het Discovery Museum in Kerkrade kon bewonderen.

Langzaamaan naderen we het einde van het jaar. Ben jij al bezig met bezinning? Ik wel en ik vind dat altijd heerlijk. Door die bezinning komen er allerlei positieve energieën vrij die mij verder helpen. En om zaken af te sluiten. Zo tegen het einde van het jaar maak ik nooit de welbekende goede voornemens maar overzie ik alles wat ik kan afstoten en mij niet meer dient. En je weet hoe dat werkt met opruimen; eerst wordt het een grotere chaos dan het al was en dan opeens; ruimte, energie, vrijheid. Nou en door dat proces loop ik nu precies. We gaan momenteel door een fase heen die zeer veel onrust met zich meebrengt maar waarvan ik nu al weet: ‘het resultaat gaat goed worden’. Keuzes maken, actie nemen, verder gaan. Energie slurpende bijkomstigheden? Weg ermee want daarvan word ik een pot chagrijnig en daarmee val ik dan weer anderen lastig enfin, ik word er geen leuker mens van en dat wil ik voorkomen. En voor hen die mij echt persoonlijk kennen en weten hoe ik ben; ik hou van openheid met wat gereserveerdheid, duidelijkheid met een vleug spontaniteit. Van heimelijkheid, "net doen alsof" en om de hete brij heendraaien anderen in verbijstering achterlatend, daar heb ik een broertje dood aan. Mijn aanpassingen beginnen nu al vruchten af te werpen. Dus ik raad je aan om dit ook te proberen. Maar hoe doe je dat? Om te beginnen, ben bereid te veranderen. Verwacht niet van de ander dat te doen maar maak het je eigen verantwoordelijkheid, wel alleen voor je eigen stuk natuurlijk. Wees bereid om die veranderingen te laten plaatsvinden, daar speelt dan weer dat stukje loslaten een belangrijke rol. Nogmaals, niks ten koste van een ander.We willen allemaal wel dat alles beter en gemakkelijker gaat in ons leven als we dat maar niet zelf hoeven te doen. We willen liever dat de ander verandert maar dat is niet fair. Jouw manier van denken, jouw manier van spreken, jouw manier van uiten, dat staat hierin centraal. Hoe dat bij mij werkt? Ik ben een weekje of wat van slag, koppig, verbijsterd door anderen en hun handelen en spreken. Dan langzaamaan denk ik: ik kan alleen zelf actie ondernemen in hetgeen dat ik veranderen wil. Dat doe ik dan ook en ik kan je zeggen, ik kan heel resoluut en vooral standvastig daarin zijn. Ik heb een uitgesproken mening over bepaalde zaken hoewel ik ruimte laat voor nuancering, kan de sfeer in een "kamer" goed aanvoelen en doorzie achterbaks handelen. Dat is een gave die ik al heel lang met mij meedraag. Soms een last maar meestal een geschenk. Dit gaat onder andere over die welbekende roze olifant die niemand wil benoemen maar die we allemaal zien. Precies dat!Dus, waar begin jij? Zie je jouw ingesleten patronen, durf je ze onder ogen te zien? Of dat nou op het gebied van voeding, van mentale belasting of een plek is waar je je niet lekker voelt, of misschien wel verzamelwoede? Ik zeg maar wat maar begin wel ergens, stop met overdenken en neem actie! Doe ik ook. We willen het nieuwe jaar heerlijk fris starten en dit aflopende jaar nog genieten in vrijheid, rust en opgeruimdheid. O en ja, over voeding kan ik vandaag kort en bondig zijn: als het groeit, in de grond aan een struik of een boom, zoals, groente, fruit, noten en paddenstoelen? Goede keuze. Groeit het niet maar wordt het gefabriceerd, zoals chips, koek, snoep? Laat zo veel mogelijk staan. Tot zover de voedingswijsheid voor vandaag. Kom op, je kunt het!Succes ermee.Ik wens je nog een mooie dag. Liefs Tamara.

Wat is gezondheid voor jou? Staat dat gelijk aan maat 36 of een S in je kleding? Spiegel jij je gezondheid aan je gewicht? Of staat gezondheid voor jou gelijk aan iedere dag fris opstaan, geen hoofdpijn, stijfheid, nekklachten? Betekent gezondheid voor jou simpelweg het feit dat je de weg naar de huisarts of ziekenhuis niet hoeft te maken. Dat je nog geen medicijnen nodig hebt en dat je geen levensbedreigende ziekte of chronische aandoeningen hebt die je de rest van je leven met je meezeult? En dan bedoel ik niet dat je zorg mijdt maar het gewoon niet nodig hebt. Daar zit een groot verschil tussen. Je ziet, er zijn al diverse mogelijkheden waarmee je kunt uitleggen; wat is gezondheid? Ik zal je nu uitleggen wat gezondheid voor mij betekent.Als ik mij fit voel en energiek opsta in de ochtend vind ik dat ik de helft van de dag al heb gewonnen. Geen verstopte neus, geen rillingen, geen zeurende hoofdpijn, niet nog steeds moe, of misselijk, stijve ledenmaten. Gewoon fris en wakker! Dat is voor mij oprecht een teken van gezondheid. En die dagen zijn bij mij gelukkig royaal vertegenwoordigd in een jaar. Als ik dan ook nog goede vooruitzichten heb op het gebied van bijvoorbeeld mijn werkzaamheden of er staat een leuke vrijetijdsbesteding die dag gepland dan heb ik eigenlijk al bijna helemaal gewonnen. Maar mijn gedachten kunnen mij sterker maken of verzwakken. Want, staat er iets op de planning wat mij zorgen baart dan kan dat moment maar beter zo snel mogelijk achter mij liggen want daar kan ik goed misselijk van zijn. "Zoals wat dan Tamara?" zul je misschien denken? Nou, zoiets als weten dat je een tand moet laten trekken die helemaal naar de friet is door een onnozel en ongehoord hard snoepje waarop je ooit je kies stukbeet en van het een kwam het ander enzovoorts. En nu heb ik daar dus een gat, en ja daarvan kan ik behoorlijk de pest in hebben, tijdelijk. Om een kleinigheid te noemen.......Of je kent die dagen vast wel waarbij je, nog steeds moe, met een beetje stijve nek en met op de achtergrond ergens een lichte hoofdpijn, wakker wordt? In ieder geval zijn ze mij niet geheel onbekend, ja soms zijn die dagen er, ook bij mij. Inmiddels heb ik geleerd dat er altijd een reden is waarom je de ene dag het gevoel hebt; 'ik kan de hele wereld aan' terwijl de andere dag gelijk een vermoeiende start heeft waarbij een aspirientje een verleidelijke keuze lijkt te zijn om je beter te voelen? Overigens, dat laatste doe ik zelden, tenzij ik weet dat ik een fikse verkoudheid heb (die altijd gepaard gaat met hoofdpijn) en ik toch even door wil/zal moeten met mijn werkzaamheden. En voor de ouders onder ons; we weten allemaal dat een dagje “uitzieken” met kinderen er echt niet in zit. De agenda van je kroost gaat gewoon door en jij bent hun fysieke, en ook wel mentale, leiding hierin, tot een bepaalde leeftijd. Dat is nu eenmaal de realiteit en in de meeste gevallen één waar we zelf voor kozen. Onthoudt wel, het leven is kneedbaar, al hebben we niet alles in de hand. En of dat een helaas of een gelukkig maar is laat ik aan jezelf over. Maar je zult er wel zelf aan moeten werken om je goed te voelen. De mensen om mij heen die al heel lang met mij meegaan weten dat ik pas recent (bijna twee jaar) een voedingscoach ben en dat ik daarvoor heel lang heel ander werk deed. Grafisch ontwerper en technisch monteur zijn een greep uit die collectie. En vooral dat laatste is voor mijn generatie vrouwen wel iets ongewoons. Ik heb geen doorsnee beroepen beoefend en dat terwijl ik juist nu wel vind en meer het gevoel heb dat ik een heel doorsnee beroep heb. “Iedereen is coach!”, roep ik dan. Daar kan ik moeite mee hebben, echt, en dat heeft effect op mijn gevoel. Snap je wat ik daarmee wil zeggen? Terwijl ik andere dagen dan weer trots ben dat ik het roer zo drastisch heb omgegooid. Ik geef toe dat de zekerheid van een vast inkomen wel een heel fijne pijler is en misschien ook voldoening geeft maar dat de vrijheid die ik nu heb onbetaalbaar is en ook voldoening geeft, vooral omdat ik nog een jong kind heb. Het leven bestaat uit keuzes maken en dat is niet altijd even gemakkelijk of heeft het effect dat je wenst of dacht dat het zou hebben. Als je niet blij bent met je positie, je werk, je relatie of als je een onrealistische planning erop nahoudt omdat je niks wilt missen dan heeft dat ook effect op je gezondheid. En meer dan je zult denken. Toch is er maar één persoon die daar iets aan kan doen en dat ben jij! Gezond zijn en gezond blijven zijn al sinds mensheugenis een gewilde bezigheid, een mysterie en een trigger waar helaas ook nog eens veel geld in omgaat. Maar onthoud dat een groot deel van je leven als volwassene je eigen verantwoordelijkheid is. Erfelijke factoren en ongelooflijke pech even terzijde. Het lot bepaalt soms voor jou, hoe goed je je leven ook leeft. Maar wat je ook doet, het doel in je leven mag jou een goed gevoel geven maar laat het niet ten koste van anderen gaan. Want; “What goes around, comes around” om het even in de woorden van een vroegere held uit mijn hele jonge jaren te benoemen. En dan bedoel ik niet Justin….Fijne dag nog en blijf gezond...Liefs Tamara

Omdat ik zo verdiept ben in- en hard werk aan- mijn nieuwe aanbod voor mijn praktijk zou ik haast vergeten om jullie te trakteren op een blog inclusief een nieuw herfstrecept.Ja ook ik kan mij verliezen in mijn bezigheden, vooral als er totaal geen afleidingen zijn zoals privézaken, huishouden, et cetera. Heerlijk, een mens heeft het af en toe nodig om zich totaal af te zonderen en alleen maar te focussen op dat ene ding. Dat werkt helder, is krachtig en zorgt voor resultaten. Ik doe mijn werk graag, dat scheelt, maar het vergt als zelfstandige wel een flinke portie discipline. Vandaar dat ik niet meer thuis werk. Thuis is het namelijk nog veel leuker met allerlei verleidingen dan werk en ja dat helpt nou niet bepaald mee bij mijn wensen om een bloeiende praktijk te hebben en te houden. Over hetgeen waarvoor ik mijn focus hard nodig heb wil ik niet breed uitweiden behalve dat het mooi wordt, overzichtelijk en voor iedereen bereikbaar. Dan nu weer even terug naar mijn wekelijkse blog & tips. Je raadt het vast al, even nog terugkomen op de intrede van de herfst en de al voelbare kou die heeft ingezet, vooral in de avond en de nacht maar toch. Zonder jasje ga ik al bijna niet meer de deur uit. Is er geen jasje dan is er wel een sjaaltje (nu al ja) en daarmee is mijn point made, zou ik zeggen.Ik ben nooit een koukleum geweest en zou mij nu ook niet echt tot die categorie mens rekenen maar de laatste pakweg twee jaar begin ik wel iets gevoeliger  te worden voor de koudere dagen dan voorheen. Daarmee bedoel ik niet dat ik mij voeg bij allen die zeg maar voor altijd minimaal 25 graden in Nederland zouden wensen. Want dan zeg ik; “verhuis lekker naar warmere oorden, heel veel plezier in die dorre boel en zandbakken aldaar. En niet bij mij zeuren als het dan weer te heet is”. Hopelijk duurt het hier nog een eeuwigheid voordat we dat gaan beleven. Een goede strenge winter waarmee enge exotische insectensoorten meteen het hoekje om worden geholpen is al wat ik op dit moment wens. En natuurlijk dan straks weer lekker lente, zomer, herfst, winter, zoals het was, en zoals het van mij ook zou mogen blijven. Maar genoeg geleuter over warmte en kou. De remedie om de frisser wordende dagen te trotseren is beweging. Veel beweging zorgt ervoor dat je innerlijke kacheltje blijft branden. Het is goed voor hart en bloedvaten, je bloedsuikerregulatie en je gewicht. Ja, ik hoor het je zeggen; Weet ik al! Maar ja, doe je er ook wat mee? Beweging werkt preventief, houdt botten en spieren in stand en vermindert het risico op vallen. Ja echt. Ik hoor de grapjas onder ons al zeggen; “maar wel meer kansen om te vallen tijdens het bewegen, hohohahoho”! Een inkoppertje zullen we maar zeggen. Te gemakkelijk. Maar hoe dan ook, kom uit uwe luie zetel he, beweeg mensen! De ins & outs omtrent het belang van bewegen bespreek ik wel in een ander blog, anders wordt deze echt veel te lang. Ook ik ben inmiddels aan beweging toe. Niet dat ik daarom deze blog maar korter maak maar ik wil er ook nog even een lekker recept achteraan zetten voor jullie, mijn trouwe fans. Dat vind ik nu even belangrijker. En mijn beweging natuurlijk ook. Ik zit al, op twee onderbreking na van vanochtend 9.00 uur aan mijn bureau! Houten billen krijg ik ervan.Heeft er al iemand van jullie het ontbijtrecept van vorige week geprobeerd? Dat is namelijk ook echt een aanrader om op een lekkere en natuurlijke wijze verwarmd je dag te beginnen. Succes gegarandeerd. Ik heb al een aantal reacties gehad, zoonlief is sowieso fan, die krijgt dit standaard in de herfst twee keer per week voorgeschoteld in de ochtend voorgezet als ontbijt. Maar ik wijk weer af en mijn focus wordt nu ook getriggerd door mijn drang naar beweging.  Bij deze sluit ik af, zet snel nog het recept voor jullie klaar en dan ga ik een “sprintje” trekken. Fijne dag nog allemaal.LiefsTamara

De stress voorbij, terug bij mij…Nou ja, beetje stress was er wel vandaag. Dat komt door allerlei idiote factoren die zich vandaag voordeden waardoor ik onverwacht aan huis gekluisterd zat in plaats van op mijn kantoor en daar word ik knap onrustig en ook lastig van. Maar goed. Je kunt op dat moment niet meer doen dan beetje in jezelf vloeken want er is toch niemand die het hoort (dat scheelt) en dan maar aangepast je werkzaamheden gedeeltelijk en met een vleugje tegenzin verrichten. En als je nou denkt; valt toch wel mee dat aanpassen! NEE, dat valt allang niet meer mee en daarmee eindig ik deze klaagzang.Er zat even een weekje tussen met mijn blogs omdat er andere prioriteiten op de planning stonden maar hier ben ik weer, voor jullie en geheel in het teken van gezondheid en welzijn. Vandaag post ik een korte blog en een ontbijtrecept dat aansluit op het seizoen van nu. Er zijn nu misschien mensen die gelijk denken: ja maar ik ontbijt niet. Ook prima, als je het dan wel met een goede reden doet en jezelf niet uithongert. Voor mij werkt het niet. Ik eet op een dag vóór 19.00 uur mijn laatste maaltijd en moet 12 uur later echt wel weer even mijn vuurtje aanwakkeren met een ontbijt. Ik sta standaard tussen 05.45 uur en 06.15 uur op, ben gelijk actief en tussen 07.15 en uiterlijk 09.00 uur heb ik mijn ontbijt gehad. Wat ik wel af en toe doe is bewust overslaan tot 11.00 uur en dan pas de maaltijd nemen. Meestal is dit dan een goed gevulde soep. De eerste maaltijd van de dag moet jou voeden, je energie geven en je smaakpapillen voor die dag activeren. Een drietal eenvoudige tips;1. Eet niet iedere dag hetzelfde ontbijt. Eenzijdigheid is een voedingsprobleem.2. Optimale gezondheid? Vermijd dan de dagelijkse koemelk producten zoals melk, yoghurt en kwark,  brood en muesli.3. Nuttig het ontbijt zonder schermtijd of krant maar met de aandacht bij het eten.Wat is verder belangrijk? Dat er variatie in je ontbijtmoment ontstaat. Ontbijtjes met gezonde voedingsstoffen en veel variatie dragen bij aan de kwaliteit van je dag. Ik weet, het klinkt allemaal veel gemakkelijker dan het in praktijk is maar bedenk altijd dit; Je kunt iedere dag overnieuw beginnen met een goede start, ook als gisteren even niet helemaal volgens plan verliep. Een goed ontbijt, nogmaals, zorgt voor de juiste energie, zorgt voor een goede stofwisseling en ondersteunt allerlei lichaamsprocessen die op langere termijn effect hebben.In de Oertijd zag het ontbijt er natuurlijk heel anders uit. Chocopasta en pindakaas bestonden niet en  je moest eerst bewegen voordat je iets te eten op je , uhm, ja plaat/bord/hand had. Schaarste speelde daarbij ook een grote rol. Dat is nu niet meer te bedenken, met een koelkast vol, de voorraadkast gevuld en een supermarkt die het grootste deel van de dag open is, en op zondag ook nog. Bewegen doen we per auto of fiets, voeding wordt in bulk gekocht en bewaard en genuttigd op ieder moment van de dag. Er zit gewoon geen stop meer op met grote gevolgen nadien. Het wordt tijd dat we daar eens wat aan gaan doen. Het hoeft niet drastisch maar het heeft wel aandacht nodig. Daarom stuur ik gelijk na deze blog ook het eerste ontbijtreceptje mee.Doe er je voordeel mee, op alle vlakken, zowel gezondheid als je kennis.  Ik wens je nog een fijne dag.Liefs Tamara….  

Het is zover. De herfst heeft haar intrede gedaan, ook al blijft de kalender daar technisch gezien altijd een paar weken op achterlopen. Je kunt ervan uitgaan dat onze huidige tijdsmeting, de maanden bedoel ik dan, niet meer accuraat is. Dat is heel logisch, dat heeft alles te maken met de beweging van de aarde, de aflopen 2000 jaar. Want zo ongeveer rond die tijd, werden we dankzij de Romeinen, opgezadeld met een kalender. Moeder Aarde echter heeft inmiddels wat veranderingen ondergaan betreft haar bewegingspatroon rondom de Zon, waardoor we op onze jaarkalender nu achterlopen op wat de huidige tijd is. Dit heeft onder andere te maken met de scheve stand van de aardas en het ronddraaien van de Aarde, en hoewel er na 1500 jaar dat de kalender ontstond er een schrikkeljaar werd ingevoegd, lijkt de tijd toch niet helemaal meer in de pas te lopen met de seizoenen zoals wij die kennen. Daarom werd er de meteorologische seizoen kalender voor uitgevonden, waardoor we nu weten 1 september, 1 december,  1 maart en 1 juni zijn meer seizoens eigen dan zoals wij die kennen, op de 21e of 22e dag van deze maanden.Maar goed, genoeg over de meteorologie en zo. Gevoelsmatig weet ik altijd al wanneer de herfst haar intrede heeft gedaan. Dat hoor, ruik en proef ik nog voordat het zichtbaar is en dat ervoer ik al als jong meisje. Liefst was ik al een paar weken geleden aan de stamppotten gegaan, helaas is men op het thuisfront minder fan. Toch zullen ze eraan moeten geloven, want een goede stoof en een lekker stamppot zijn de voedingsbronnen die je nu gaat nodig hebben. Wat mij op het volgende punt brengt.Het eten volgens de seizoenen. Weg met al die salades en kouwe prut. Eigenlijk zou je die sowieso moeten laten, vooral in de avond en ja, ook in de zomer. Idem voor dagelijkse yoghurt, melk en karnemelk, mijn hemel. Als je je darmen blij wilt houden zul je op deze voeding echt moeten inbinden. Overigens een heel pak kefir per dag is ook geen goede vervanging, dit zorgt voor een overbelasting van je darmen. Het zijn de categorie soort van kouwelijke dampgevalletjes. Dat je het eens een keertje eet, per drie/vier dagen? Prima hoor. Maar voor je vertering is het echt funest wanneer dit je dagelijkse kost is. Zoveel mensen die met huidproblemen en overgewicht te kampen hebben en die ik heel veel van dit soort zaken zie nuttigen. Drink je melk voor het calciumgehalte? Eet liever een handjevol amandelen of andere ongezouten noten.Eet je graag salades, ook nu zo tegen de koudere dagen aan? Dan eet warm bereide salades. Die zijn op basis van gekookte granen zoals rijst, quinoa of bulgur . Voeg daar geroosterde groenten, een eitje, gerookte zalm, edamame boontjes, zeewier aan toe, als voorbeeld en naar eigen smaak uiteraard. Gebruik verwarmende kruiden zoals kurkuma (wel in combinatie met zwarte peper), cayennepeper (scherp🌶️🌶️) paprika poeder of bijvoorbeeld kaneel (in de ochtend) Eet je paprika’s geroosterd/verwarmd, je wortels gegrild/verwarmd. Gebruik ghee, kwalitatief goede olijfolie of roomboter. Dat zijn de voedingsmiddelen waar je nu baat bij gaat hebben. Boordevol vitamine en mineralen die je nodig hebt. Drink een lekkere kop gemberthee, een kop koffie of twee per dag werkt als een antioxidant, en kun je niet tegen koffie of vind je het niet lekker? Een kopje warme cacao (en dan bedoel ik niet de Nesquick, Benco en dat soort suikerrijke kant en klaar producten)gaat jou een fijne start van de dag bezorgen. Cacao is een superfood: het bevat meer antioxidanten dan rode wijn, 3 keer meer dan groene thee en is een rijke bron van mineralen. Er zitten meer dan 400 stoffen in cacao. Stoffen die allemaal samen een rol spelen in de krachtige antioxidant die cacao is.Vermijdt zoveel mogelijk kant&klaar- en magnetronmaaltijden en diepvriespizza al prijkt het nutri-score A logo erop alsof het je allerbeste keuze ever is. 😉Op de website vind je in de loop van deze week ook de aangepaste seizoen groente lijst. En ik zal een recept posten van een goede cacao drank: merk en bereiding. Geniet van de dag en tot volgende week.Liefs,Tamara

🌱 Mijn visie! Deel 1

De vakantie voorbij, heerlijk genoten overigens en nu het ritme weer oppakken. Mwah, nog even geen zin. Op momenten zoals deze vraag ik mij af: hoe deed ik dat vroeger eigenlijk? Gekke doos denk ik dan; "vroeger"! Maar oké, eerlijk is eerlijk, het begint toch echt een beetje te tellen; de jaren die mijn verleden vormen zijn er inmiddels meer dan die wat nog in de toekomst liggen, vermoed ik.Afgelopen maand werd ik vijftig. VIJTFIG! Ofwel een halve eeuw oud. Dat klinkt nog veel intenser. En met het behalen van die leeftijd krijg je ook ineens allerlei papieren opgestuurd om mee te doen aan bevolkingsonderzoeken et cetera. Nu heb ik een aantal keren de dans ontsprongen omdat ik dan of net zo’n onderzoek achter de rug had, want risicogroep of ik was net bevallen en dan wordt je ook wel goed gemonitord, dus geen extra check nodig. Maar nu ontkwam ik er niet aan en heb ik gelijk maar alles in één keer gedaan. Alles hap snap achter elkaar en door. En dan denk ik: waarom is het oppakken van mijn andere werkzaamheden dan zo lastig. Hoezo daar niet hap snap en door? Dus na de eerste dag mokken en even een babbeltje met een lieve buurvrouw die mij met haar peptalk de juiste prikkel gaf ben ik dan toch maar in actie gekomen, want er zijn zoveel (mooie) dingen nog te doen.De komende tijd wil ik jullie meenemen in de do’s en dont’s op het gebied van voeding, in het waarom een bepaalde remedie niet altijd werkt voor iedereen, zeg maar de one-size-fits-all mentaliteit en waarom jij wellicht iets anders nodig hebt. En ook waarom er geen quick fix bestaat die gezond is voor jou en nog zoveel meer. Dus ga je mee? Dan hou mijn blogs de komende maanden weer in de gaten.Ready? Steady? GO!Fijne week allemaal!Liefs

Ik krijg ze wel eens, van die gesprekspartners die mij uitgebreid gaan vertellen over het nieuwste dieet dat ze volgen. Daar gaan we weer, denk ik dan altijd, heel geduldig. De  standaard teksten flapperen mij om de oren: want dit is echt het -JE VAN HET- dieet, de laatste hipe en vooral: te zien op TikTok, Insta, SnapChat enzovoorts. Met shakes en maaltijdvervangers en men valt wel tot 20 kilo af in DRIE(!) maanden tijd. En je komt er weer 23 bij in een jaar tijd denk ik dan, oeps! En dat laatste meen ik. Soms vraag ik mij af of ze eigenlijk weten wat ik tegenwoordig voor de kost doe. Men wil mij graag beleren en christenleer en dan vooral over zaken waar ze zelf geen kaas van hebben gegeten. Ik laat ze, maar even serieus, er bestaat geen Quick Fix en One-size-fits-all oplossing als het op leefstijl aankomt. Verslavingen aan diëten heeft de moderne mens juist ronder gemaakt. Het is gewoon, klaar en simpel, de zoveelste verslaving die je erbij hebt. Buiten je telefoon, sigaretten, alcohol, sociale media, snoep enzovoorts. De kick moet blijven anders voelen we ons niet goed. Maar wat als jij precies je vinger zou kunnen leggen op de aanleiding tot- en als jij bewust wordt van wat precies mis gaat in jouw voedingspatroon? De zoveelste snaai beurt of juist de hele dag niks eten en dan ’s avonds je volstouwen met meestal niet de beste keuzes! En geloof mij, het simpelweg niet in huis hebben is niet de oplossing. De kracht zit in de dagelijkse verleiding kunnen weerstaan.Besef vooral dat niet iedereen in deze wereld voor maatje XS of 34 is gemaakt. Oké, ik ben het met je eens als je denkt; “ook niet maatje 50”. Je hebt helemaal gelijk. Wat er momenteel op het gebied van overgewicht aan de hand is wereldwijd is verontrustend. Maar geloof mij als ik je zeg dat je eerder een slankere taille zult bereiken door alle diëten los te laten en ervoor zorgt dat je mentaal kiplekker in je vel zit, dan heb je al 50 % bereikt op weg naar een gezondere leefstijl. En nee, Ozempic is niet het juiste antwoord op kwijtraken van overgewicht. Daar kleven zoveel andere nadelen aan, en je blijft voor je leven verslaafd aan dat product. Ik zeg heel bewust verslaafd, omdat je er echt niet meer vanaf komt wanneer je niets doet aan je opvattingen over voeding en alle andere factoren die bijdrage aan een gezonde levensstijl. (klik hier voor het filmpje over Ozempic).Je gaat een hoger level in je bewustzijn creëren wanneer je jezelf kunt doorgronden. Stop met naar anderen te kijken, stop met je zelf te vergelijken. Daar word je niet gelukkiger van, eerder weer getriggerd om naar de zak chips of het pak koekjes te grijpen.Mag je dan echt nooit van je leven meer een frietje en snack? Of een kaasje bij de borrel? Of een wijntje in het weekend? Natuurlijk mag jij dat. Doe ik ook. Maar wat het nadeel is aan de wens om slanker te zijn?  Hetzij door goedbedoelde adviezen, hetzij door een dieetgoeroe of wat dan ook; we slaan altijd meteen door. Alles willen we nu! Heel radicaal. Nu dat dieet, morgen de 20 kilo kwijt. Terwijl een gedrag een geleidelijk aangeleerde gewoonte is die erin is gesleten en die je ook weer geleidelijk aan eruit dient te polijsten. Als je iets goed wilt doen dan beter met beleid dan een overhaaste klus. De kracht zit in nieuwe routines ontwikkelen nadat je bewust bent van je hardnekkige patronen. Dus met geduld. En dat is met alles zo. Na mijn vakantie zal ik op dit onderwerp doorgaan. Vergeet vooral niet te genieten van je vrije momenten en loop niet te ver vooruit op die overvolle agenda. Ook dat is een trigger. Ik wens iedereen een fijne vakantie. Tot in augustus.  Liefs Tamara!