Tara Vey,
Mag ik mij even opnieuw introduceren. Zoals eerder benoemd in een van mijn blogs heb ik een andere gedaante aangenomen. Sinds ik mijn fysieke praktijk heb gesloten is er een rust over mij heen gedaald die het beste in mijn naar boven begint te halen. Bij een andere invulling, vind ik, hoort ook een andere omschrijving van functie. Mara Vé zal wel nog de voorlopige ingang blijven van mijn bedrijfsactiviteiten want ik moet dat omstellen, maar mijn naamsverandering kan ik wel openbaar zetten. Ik ga verder onder de naam Tara Vey, welk een afkorting is van mijn eigen naam met een aanvulling in Scandinavische stijl, omdat mij de heldere stijl van deze landen bevalt en mijn initialen blijven dan hetzelfde als mijn eigen naam. T.V. Zo heb ik het ook in mijn logo verwerkt.
Wat ga ik allemaal doen onder dit gegeven? Nou, allereerst blijven er mijn gratis adviezen en tips via de blogs. Dan later wil ik misschien wel wat workshops gaan organiseren, waarover ik mij nog zal beraden. Voor de rest wil ik vooral schrijven, want daar ligt onder de eindstreep samen met mijn creatieve inslag toch echt mijn ziel en zaligheid. En ik kan wel mijmeren over het feit dat ik dit, ach & jee, veel eerder had moeten doen. Maar schrijven kan ik nog tot lang na mijn pensioen, wat overigens ook nog ver weg ligt hoor, maar toch. Ik ben geboren als laatbloeier en dat zal ik ook wel blijven. Ik voel mij goed en ben gelukkig en dat gezegd hebbende stap ik gelijk over naar de informatieve blog die ik vandaag met jullie wil delen.
Geluks Hormoon: Endorfine.
Endorfine is een neurotransmitter en wordt ook wel het FEEL-GOOD hormoon genoemd. Het functioneert als een belangrijke stressremmer. Helaas heeft een groot deel van de westerse bevolking een gradatie van endorfineresistentie: dat wil zeggen dat we minder stress aankunnen en minder beloning ervaren. Dat komt niet zomaar uit de lucht vallen natuurlijk. De oorzaak van onze endorfine resistentie ligt voor een groot aandeel aan onze leefstijl want door de over stimulatie van endorfine, het langdurig of systematisch gebruik van bepaalde stoffen, worden we immuun voor het geluksgevoel. Laat het even tot je doordringen. En denk bijvoorbeeld eens aan die nieuwe broek en dat geweldige nieuwe paar schoenen dat je met alle geweld moest hebben. Hoelang gaf dit jou een geluksgevoel? Eén dag? Een week? Of… minder?
Welke over stimulatie bedoel ik dan?
Troostvoeding, suikers, snelle koolhydraten zoals koek, snoep, frisdranken en alcohol. Te veel en chronische stress door gewelddadige en spannende computerspelletjes, negativiteit zoals bijvoorbeeld het nieuws over nog meer oorlogen of mensen rondom jou die alleen maar negatief praten. Diverse soorten verslavingen aan drugs, excessief porno kijken, extreem shopwoede, roken, medicijnen enzovoorts, een ellenlange lijst.
Je ziet, het is een enorm complex verhaal maar wel één waarmee we alledag te maken krijgen. Denk aan mensen met depressieve klachten zoals mentale vermoeidheid (burn-out), verslavingen, eetstoornissen en toename van angsten.
Wat kan ik hieraan toevoegen? We weten allemaal dat we door onze drang naar meer en duurder en grootser medeverantwoordelijk zijn en hiermee ons eigen probleem creëren. Ten onrechte worden bepaalde burn-out klachten vaak alleen aan werk gerelateerd, maar neem je privéleven eens goed onder de loep. Ja, het klinkt niet leuk, weet ik, maar we prijzen onszelf nou eenmaal graag de lucht in met alles wat we doen en kunnen maar gezond is deze ontwikkeling niet. De zucht naar meer van alles, je een ongeluk shoppen en aan het einde van je geld nog een stuk maand overhebben is een stressfactor van de bovenste plank. Ja flauw, maar het is zo.
Zeg eens wat vaker nee tegen overconsumptie, op alle vlakken. Nee tegen suiker, koek, snoep, frisdrank, alweer een prul voor in je woonkamer, de te volle agenda, het duizendste feestje waar je naar toe "moet"(!), overal aan mee willen doen bang dat je iets mist (FOMO) nog een glas alcohol- wat op z’n tijd wel eens lekker kan zijn- echter geen enkel gezondheidsvoordeel oplevert. Maar ik snap het, het is ingewikkeld en het liefst wil je erbij horen, ook logisch en het liefst wil je dat een ander die dingen allemaal voor je doet want zo moe, zo moe. Maar je moeheid is deels te wijten aan hetgeen jij doet én niet doet. Om te beginnen: je krijgt te veel energie in de vorm van lege calorieën binnen en je beweegt te weinig. Dat zijn echt heel belangrijke factoren.
Dus heb ik een voorstel: begin al eens met je "suikerverslaving"; eentje die je mag uitproberen. En zeg nu niet; 'ik snoep niet! Dan ga je de uitdaging op een ander vlak aan. Laat de auto wat vaker staan, bijvoorbeeld, wandel een kwartier per dag extra. Daag jezelf uit. Stel een doel, houdt in een schriftje, kladblokje, boekje, kalender bij wat je in twee weken tijd allemaal naar binnen werkt, van de melk in je koffie, tot aan het smeersel op je brood. Schrijf op... en je zult zien dat je meer voeding nuttigt dan je beseft. Maak slimme wissels. Eet bij trek groente of fruit in plaats van het koekje, snackje, snoepje. En dan de laatste tip voor vandaag; hou je flesje water of thermos met kruidenthee bij je in de buurt want bij trek in zoet, drink een glas water of kruidenthee.
Succes ermee. Ik ben gisteren gestart want ik ben ervan overtuigd dat ik onder de eindstreep ook meer energie verorber dan ik verwerk. Ik hou je op de hoogte!
Liefs
Ta(ma)ra
Reactie plaatsen
Reacties